DÜŞÜN

DÜŞÜN

• 13/2/2009 -

Gelecekte en az pişmanlıkla yaşamanın yolu ilk deneyimlerde aceleci olmamakta saklıdır.

• 19/11/2008 - VARLIK İÇİNDE BİR ADEM

Bugün var yarın yokolan varlığıyla
Varlıkalanında varolma kavgasına tutuşmuştu
Adem olduğunu unutarak
Unutmak ki unuttururdu insana unutkanlığını
O da öyle yaptı
Unutmuştu insan oloşunu
Dökülüyordu birer birer
Ne varsa insani olan
Tıbkı direnmiş biryapı gibi
Kara, borana, bahara ve yaza
Eriyordu dıştan içe içten dışa doğru
Canpareleri canyareleri olduğunda
Koca çınarlar devirdi koca yüreğinde
Geride kaldı kirlenmemişlikler
Ahlar ve vahlar
Aldı yerini dargınlıkların azgınlıklar
Günbatımında günahlar devşirdi günahevlerinde
Pörtlemiş gözleri uyanmaz oldu sabaha
Uyanmak istedi sabaha
Ve birgün sabah sabahlamaz oldu
Bir Adem vardı adem oldu
Nejdet Karakaş

Yorum (yok) :: Yorum yaz! :: Bağlantı

• 10/11/2008 - ÇOCUKLAR

                  ÇOCUKLAR
                  I
Bir çocuk, güle bakmakta uyandığında güne
Gül ki güne uygun güneş renginde
Asudeliğinde günün günebakan tarlalarında
masumiyetidir kaybolan, çocuğun
Günebakan hedefteki
Bir de gören olmazsa
Bir çocuk, anne diye sesleniyor
Doluyor ses kutucuklara
Sesvermiyor anne diye
Karbeyaz renkli anne
Irak demeden ne var yavrum diye
Bir çocuk, odasında
Kuş tüyü sıcaklığında mahfuz
Yüreği buzdağı,sevdası sevgisiz
Alır hıncını eşyalarından
Anne baba niyetine
Bir çocuk, çocuklar içinde
Bekliyor esrgeme, esirgeme evinde
Yüreğinde sahte anneler
Yapma sevgiler kusuyor
Yapmacık annelere
          II
Ah bir çocuk olsaydım
Doya doya coşsaydım
Unutsaydım yaşanmışları
Ateriye ne gerek
Bilyelerim olsaydı
Fırlatsaydım topacımı
Üfleseydim kamıştan düdüğüme
Koşuştursaydım kuzuların meleltilerine
Hava temiz, su temiz
Bazlamam da pek leziz
Dedem, ninem temiz, be temiz
Gönüller tertemiz
Ah bir çocuk olsaydık....
                                Nejdet Karakaş